YAÅžAMA DAÄ°R NE VARSA 

 

Bir geceye sığar mı ki?

Ya da kendinize ait ne varsa üç beÅŸ nota yok yok üç beÅŸ nota deÄŸil; uzun nota dizelerine….

Uyunmamış bir gecenin sabahındayım saatler 05.30 Tanrı’ya çağıran sesler kesilmiÅŸ.

AÄŸzımda yenmiÅŸ çikolata tadı; kim bilir kaçıncı kahve fincanımın son yudumları….

 

Çalışarak sabahlanmış böyle geceleri seviyorum; seviyorum koyu lacivert geceden yavaşça mavi tonlarına geçiÅŸimi; sadece ben ve belki de günaha dair ruhumda ne varsa açılan renklerde olmasını….

Günah denince aklıma ne gelebilir ki yıllar önce yazdığım Requem Missası dışında? 

 

Ama sanki çalışmak o uzun dakikalar boyunca saatleri oluÅŸturan; kendimi kendime karşı affedilir kılan çalışmak. Derin, sessiz ve uzun gecede çalışmak.

Çalışmak hayatı anlamaya yarayan; insanın üstün yapısını anlatan satırlar üzerinde bir karınca gibi gezinmek; insana dair ne varsa…… ve sevmek insanı belki de yaratılan olduÄŸu için ya da……

 

Anlamaya çalışmak masa başında geçen; insan bedenini dinlemekle yeÅŸeren yılların ardından tokamdan kurtulan ve giderek artan beyaz tellerimi daha da severek; boyatma ihtiyacı duymaksızın ; farklı güzelliÄŸin farklı sevdalarına ulaÅŸabilmek….anlamak; süzülen iki damla yaÅŸ misali ya da……gece yarısı uyanan sesi sana uzanan genç erkek sesinin yarattığı iç huzuru misali…..

Ve bir kez daha hatırlamak yaÅŸanan zor seneleri; günahın köşesinden dönme gücü veren sabah seslerini……..hayata dair ne varsa……

 

Erken sabaha uyanmak; ya da hiç uyumamak; kaçırmamak için güneÅŸin sana doÄŸuÅŸunu yarına belki de geçemeyeceÄŸini bilsen de sonsuza;  bilgiye inanmak sence…….ve sana en baÅŸta insana inanmak ; yorgun bir sabahında……

 

Yarına benden ne kalır ki o genç erkek sesinin beni anlatacağı anılardan baÅŸka?

Ä°ÅŸte bu kadar küçük bir damla ruhum ve ben evrenin bu sonsuz yolculuÄŸunda……..

 

12.02.2010 saat 06.30