HAZANIN BİTİŞİNE DOĞRU
HAZANIN BİTİŞİNE DOĞRU
Bu sabah kuÅŸlar öterken dışarıda; anladım ki hazanım bitmiÅŸ baharı da yakalamışım bir ucundan. Arada arabamı kenara çekip aÄŸlayarak; bazen o arabanın içinde Hüseyin’in verdiÄŸi kuruyemiÅŸleri atıştırarak; bazen de Antalya sokaklarında deliler gibi spor yaparak sanki biraz daha yaklaÅŸmışım eski bene.
Hala bazen inceden bir sızı geçiyor evet, şairin dediği gibi göğsümün sol üst köşesinden. Ve tıkanıyor bir yumru boğazıma anlayamamanın ve anlaşılamamanın verdiği hüzünle. Ve elbette soruyorum kendime anlamak için okuduğun onca kitaplar
niye? Ve sonra hatırlıyorum ki bir kez daha, her insan bir dünyadır. Ve hatırlıyorum ki bir kez daha bazen bu dünyalara geç kalırız ya da yada Emir’in dediÄŸi gibi yoksa erken mi geliriz? Bu erken gelme meselesi biraz fizik, azıcık dinamik ve çokça da matematik; felsefe içeren baÅŸka bir yazının konusudur.
Ama ben yine de yazmak istedim sizlere ki bir kez daha hep beraber hatırlayalım dertlerin sızısının kalıcı olmadığını. İnsanın dertleri unutmak ve hayatı yeniden sırtlamak konusunda isterse kendini eğitebileceğini. Rutin işlerimiz olmalı hayatta en zor günlerde bile kendimizi zorlayarak yaptığımız. Belki spordur bu yada gazete okumak; ya da evi binlerce kez dağıtıp toplamak. Ama oturup kaderine ağlamaktan
iyidir her eylem. Dedim ya önceleri arabayı kenara çekip çekip aÄŸladım; sonra olaya kuruyemiÅŸler katıldı, sonra en son geçen gece aÄŸlamadan, sırf istediÄŸim için akÅŸama yemeÄŸi yerine bir kese kağıdı kuru pasta alıp hem ÅŸarkı söyledim hem de yedim. Bu aralar söylediÄŸim ÅŸarkı ise: ‘Bir kızıl goncaya benzer dudağın, açılan son gülüsün sen bu bağın’; yani geçti.
Özetle araba yolculuklarımı
hayata benzetirsek : Önce acılarım için durdurdum bir müddet için hayatı saÄŸa çekip; sonra birden arabanın hala yerinde olduÄŸunu fark ettim ve içindeki kuruyemiÅŸleri anımsadım; sonra da ben kendim tuzlu ÅŸekerli tatları yeniden kattım araba yolculuÄŸuma. Ve bir kez daha anladım ki motor çalıştıkça araba gider aÄŸlasan da gider gülsen de gider. BaÅŸka ÅŸairin dediÄŸi gibi ‘Yeter ki gün eksilmesin penceremden’ ve bugün ise sordum site yöneticilerime ‘Bana da bir motivasyon tavsiyesi ki aklımı denizden alıp çalışmaya
oturabileyim diye’ Bana daha çok varsa da, ben beni bulma yolundayım.
Özetin özeti : Acılar olsa da çalışarak, ağlayarak ve inanarak atlatılır.
Sadece bu cümleyi yazsaydım ya ben:)
Eklenme Tarihi : 21 Nisan 2007
Okunma : 916
Toplam Puan : 10
Yorumlar
Aranan kriterlere Uygun kayıt bulunamadı
Yeni Yorum



