İSTANBUL PROTOKOLÜ HAYATA NASIL GEÇER?
İstanbul Protokolü hayata nasıl geçer?
İstanbul Protokolü hayata nasıl geçer?
Bunu cevaplamak iddialı bir iş. Ancak gecenin bir yarısı aklıma takıldı; hekim olarak üstüme ve meslektaşlarımla üstümüze neler düştüğünü düşündüm. Elimden geldiğince toparlamaya çalıştım. Katkılarınıza , eleştirilerinize açık bir sayfa. Ve tabi ki amatörce kişisel bir çalışma. En iyi yanı ise tarafsız ve iyi niyetli olması. Belki aklıma geldikçe eklemeler de yaparım.....
Bakalım neler yazmışım:
İSTANBUL PROTOKOLÜ HAYATA NASIL GEÇER?
İstanbul Protokolü siyasi bir görüş, siyasi bir tavır olarak ele alınmamalı ki tüm hekimlerin, tüm savcı ve hakimlerin, kolluk kuvvetlerinin desteğini alabilsin.
Olayın rapor veren kişileri olarak; bu protokolü ortaya çıkaran meslek grubu; hekimler olarak bize neler düşer:
Teorisyenler gönüllü olarak sahaya inmeli; hiç müdahalede bulunmadan bir müddet izleyici olmalı.
Çünkü bir üniversitede öğretim üyesi olup adli rapor vermek;
Adli tıp kurumunda adli rapor vermek;
Gündüz adli tıp uzmanı olarak adli rapor vermek ile ;
GECENİN BİR YARISI ACİL SERVİSTE YA DA UZAK BİR KÖYÜN SAĞLIK OCAĞINDA ADLİ RAPOR VERMEK ÇOK FARKLI.
Ve sözü edilen mekanlarda karşılaşılan tavır da çok farklıdır.
Gönüllü eğitmenler ile eğitim almak isteyen hekimlere konu anlatılmalı. Bu eğitimler konuyu içselleştirme amaçlı olup özet şeklinde olabilir.
(İçerik bilinse bile uygulanmıyor.)
İstanbul Protokolü bağlamında kolluk kuvvetleri ya da adli makamlar asla öteki olarak görülmemeli eğitimlerine katkı verilmeye çalışılmalı. Protokolün ortağı oldukları her koşulda anlatılmalıdır. Bu birebir ilişkilerde ve kurumsal bağlamda olmalıdır.
Eğitim için zaman beklenmez her fırsat değerlendirilir ilkesi güdülmeli.
Mesela giriş raporu için hastayı getiren güvenlik görevlisine hastayı soymanın kendisini de olası iddialara karşı koruduğunu açıklamalı.
Fırsat buldukça; hata gördükçe meslektaşlarımız eğitim alan bizler tarafından dostça, arkadaşça uyarılmalı; konunun insani, hukuksal ve kurumsal önemi hatırlatılmalı.
Ancak bunu yapabilmek için önce bizler konuya sahip çıkmalı; doğru ve adil, kitaba uygun rapor verme; hasta muayene etme sistemini geliştirmeye çalışmalıyız.
En kısa sürede resmi denetleme grupları kurularak; rapor verilen kurumlardaki koşullar kontrol edilmeli. Gerekirse ayrılmış olan odalara vazgeçilemez İstanbul Protokolü koşullarını içeren özet levhalar asılmalıdır.
|
İSTANBUL PROTOKOLÜ
Hastanın fotoğraflı kimliği getirilmelidir.
Hekim ve hasta yalnız kalmalıdır.
Hekim hastasına gerekli vakti ayırıp; özen göstermelidir.
Hekim hastasının tüm vücudunu muayene etmelidir.
Hastanın sadece fiziksel bulguları değil ruhsal bulguları da göz önüne alınmalıdır.
Giriş raporu kapalı zarf içinde teslim edilmelidir.
Çıkış raporu sağlık kuruluşu tarafından savcılığa iletilmelidir.
Gerek görüşme gerek muayene esnasında hastanın onayı şarttır.
Hastanın onay vermediği durumlarda imzasını alarak deftere not düşülmelidir.
|
İstanbul Protokolü çerçevesinde davranan hekimler olarak; dünya olaylarına; ülkemizdeki olaylara duyarlı olduğumuz kadar; adli makamlar ve temsilcileri ile olan iletişimimizde de resmi dili asla bırakmamalı; kibar ölçülü ve mümkün olduğunca sabırla açıklayıcı olmalıyız.
Kararlı olmak öfkeyi, tersliği gerektirmez.
Hekim olarak; gecenin bir yarısı görev yapan; bizim gibi zor koşullarda yaşayan; ve kendisine öğretileni doğru gösterileni yapmaya çalışan kolluk kuvvetlerini de anlamaya çalışmalıyız. Amacımız gerilim, didişme değil doğruyu bu ülkenin tüm insanları için uygulayabilmek.
Sonuç olarak ülkemizin koşulları hepimiz için aynıdır
Kararlılık kabalık olmadığı gibi; ciddiyet de asık surat değildir.
Kararlılık tavırdır; tutarlı davranıştır.
En kısa sürede tüm hekimler için danışma hatları kurulmalı; 24 saat hizmet vermesi sağlanmalı.
Temel kuralları, pratik bilgileri içeren küçük elkitapçıkları basılmalıdır..
Danışma hatlarının yanı sıra; sıkıntı yaşayabilecek saha hekimleri için ayrı bir hat kurulup gerekirse sıkıntı yaşanan birimle konuşabilmeli; açıklama ve çözüm için yardımcı olmalıdır.
Tabip Odaları bünyesinde konu ile ilgili birimler kurulmalı İstanbul Protokolü eğitim programları içine alınmalıdır.
Yorumlar
1
Sayfa (1/1)| SAYIN NECDET KÖK' E CEVAP | YONCA AYAS | 2010-02-19 17:11:33 |
| Sevgili Necedet Kök; Ben şöyle bir toparlamaya çalıştım. Güzel sözleriniz için teşekkürler. Tabi ki kimlik için alternatifler mevcut bunu biliyorum. Ama bu hiç bir zaman kimliksiz olabilir fikrini vermemelidir. Sözünü ettiğimiz alternatifler kimlik kesinlikle bulunamadığı zaman yapılması gerekenlerdir. Çünkü sahada çalışırken gördüm ki kişilerin kimliksiz getirlmesi ve de bu şekilde muayenesi söz konusudur; geleneksel hale gelmiştir. Bu durum farklı zamanlarda aklıma gelen (ki sonra yazmaya çalışacağım) bazı riskleri taşıyor. O nedenle ideali yakalmaya çalışmalıyız. Teorisyenler kısmına gelince : Bunu yazarken sizi , beni ve tüm eğitimcileri kastetmiştim; belli bir grubu değil. Mesela şu anda ben acil servis görevim bittiği için sahadan uzağım.Bu zaman içinde hem beni köreltir; hem de ilişki kopukluğu olur. Gönüllü isek sahada çalışan bazı arkadaşlarımıza sürekli eğitim ve danışmanlık da yapmalıyız. Katkınıza teşekkürlerimle..... | ||
| Malum | Necdet Kök | 2010-02-03 19:57:36 |
| Merhaba Dr. Yonca Hanım, yazınızdaki iyiniyet ve katkıda bulunma çabanızdan kuşku duymuyorum. Katılmadığım noktalar: 1."Hastanın fotoğraflı kimliği getirilmelidir." Bu durumun gereğindeki alternatifler defaten dile getirildi. 2. "Teorisyenler gönüllü olarak sahaya inmeli; hiç müdahalede bulunmadan bir müddet izleyici olmalı." Teorisyenler diye, Olimpos'un zirvesinde oturan bir grup olduğunu zannetmiyorum; olsa olsa deneyimlerini bize aktaran, mesleki ve özel yaşamının önemli bir kısmını bu hümanist ülkü için adamış bazı değerli meslektaşlarımız vardır; onlar da sahanın çamuruna ve tozuna bulanmış duruda gördüğüm kadarıyla. Her hekim hem teorisyen hem pratisyendir bence. Bunun dışındaki tüm katkılarınız ve emekleriniz ülkemiz için teşekküre değer. Saygılarımla Necdet Kök | ||
1
Sayfa (1/1)
Yeni Yorum